Thanks for everyone who have viewed my dA till now.

I guess I've made it again, made some people leave my life forever, its like we never meet again. Well it was their fault kinda, or Im not accepting my own faults not sure about that.

But on the other hand, I feel lighter now..

Anyway, I really don't mind what happens now and then anymore, theres no point of making myself sad and stressed.

What a strange title to start my first non-turkish journal entry, thats simply because of I don't really have a topic on my mind to write about it so it'd be some kind of training entry.

Why should Eugene be careful with that axe? or, what is he doing with axe?! Hehe, I absolutely have no idea but if Pink Floyd says that he should be careful, he should definately be careful about it. Yep, its about Pink Floyd, its the name of one of their tracks in Ummagumma album, one of their oldest albums and in my opinion one of their most psychodelic albums. But well, that's not the reason to choose it as title, the reason is simple I just like it. Best song name after "Set the Controls for the Heart of the Sun" which is another Pink Floyd song aswell.

Maybe I should stop filling this entry with pointless stuff now since its already filled with them. But on the other hand I don't really think noone would really bother reading it at all(but don't hesitate to prove me wrong, read and say something)

I guess It'd be best to say something about why Im staring to write my entries in english before I finish this entry; the reason is simple, my friends who generally read my entries here also checking my blog anyway, so I can use dA journal to reach my foreign friends or/and watchers to see if they like what they read.

I won't make it any longer, I don't know if I can find any better time to write this entry because its 06:21 here at the moment and I haven't slept yet.

Nighty Nights everyone! ^^

Give me the drink of the fluid
That disintegrates
And lend me the sweet balm and blessing
Of forgetfulness, empty and strong
Lethe
Oh, lethe

Hold me near, unravel the stars
As I speed through the heavens
Speed through the night
For you are my blade and my rope
You are my lethe
You are my all

In currents of cobalt
You storm through my heart
To sever, to puncture
The memories that burn
Let sweep through the arteries
In sharp stabs of pain
Your talon-like fingers to kill me again

Steal me, invade me and charge me again
For I burn and I shudder
Burn with each movement of

So, cleansed through a floodlight
I appear, renewed and reforged
Caressed by the sweet balm and blessing
Of forgetfulness, empty and strong
Lethe

Hold me near, my one friend and guide
As I drown through your fingers
Drown through your love
For you are the life I hate
You are my

Drag me down, in passionate sighs
With the ocean above me
And flames in my eyes
And grant me a life I can live
Without
Take me away

From the life that I hate

“Etrafımı saran bir sessizlik var.
Doğru düzgün düşünemiyorum.”

Sözleri aklımdaki gibi düzene sokamıyor, ağzımı açı onları serbest bırakamıyorum. Bakakalıyorum, anlam veremiyorum hiçbirşeye.

“Bir köşede oturacağım.
Böylece beni kimse rahatsız edemez.”

Evet, en iyisi bu. Oturup unutacağım. Kendimi, dünyayı, olup bitenleri. Soyutlayacağım kendimi hayattan, yada öyle sanacağım. Kimseyi duymayacağım, yada duymamazlıktan geleceğim. Umursayı umursamadıkları umrumda bile değil.

...

-Burak, neden orada yanlız başına oturuyorsun?
-“Sanırım şimdi konuşmalıyım.”
-Neden benimle konuşmuyorsun?
-“Kahretsin. Konuşabileceğimi sanmıyorum.”
-Beni duymuyormusun Burak?
-“Doğru sözcükleri bulamıyorum.”
-Ne düşünüyorsun?
-“Dayanamıyorum. Sanki boğuluyorum gibiyim.”
-Burak, gözlerimin içine bak, ne hissediyorsun?
-“Kendimi çok güçsüz hissediyorum.”
-Neden benimle konuşmuyorsun?
-“Ama bu güçsüzlüğümü ifade edemiyorum.”
-Burak, hep böyle yapıyorsun neden konuşamıyoruz biz?
-“Bazen merak ediyorum....”
-Ne düşünüyorsun?

“Biz nereye gidiyoruz?”

....


-Lütfen gözlerimin içine bak ve konuş. Bak yanındayım ve ellerini tutuyorum.
-“Sanki... Boğuluyor gibiyim.”
-Konuş artık ne olur, bu istediğim çokmu?
-“Soluk alamıyorum. Hayat çekiliyor sanki.”
-Ne düşünüyorsun yine?
-“Hiçbir yere gitmiyoruz.”
-Ne hissediyorsun benim hakkımda?
-Hiçbir yere gitmiyoruz. En azından ben.”
-Neden benimle konuşmuyorsun!
-Benimle hiç konuşmuyorsun Burak!

Nereye gidiyoruz Burak...


“Bu böyle olmak zorunda değil. Tek yapmamız gereken konuşmaya devam etmek. Tabi ben bunu başarabilirsem....”